Traditioneel staat de ‘fruitmanden-tour’ aan het begin van het carnavalsseizoen op het programma van de Stöppelkaters. Tijdens deze ronde deelden we 24 manden met vitamines uit. Samen met Prins Bernard de 1e  en een delegatie van Hofdames, leden van de Raad van 11 en de nodige Oud Prinsen trokken de Stöppelkaters Raalte en omstreken in. Op visite bij alleenstaanden en/of zieken, kortom mensen die wel eens een ander gesprekje willen voeren dan ze normaal gewend zijn.

Ons wacht altijd een gastvrij onthaal. We staan meestal als wildvreemden tegenover elkaar, maar de rijkelijk gevulde fruitmand doorbreekt al snel de impasse. Het wordt een gezellig ‘praatje pot’.

We kijken ook dit jaar met volle tevredenheid terug op een geslaagde fruitmanden-tour, waarin we opnieuw bijzonder contacten legden. Huisbezoeken, waarbij je vooraf niet kunt bedenken hoe de visite uit zou pakken en vooral niet weet welke kant het gesprek op gaat. Onzeker is ook vaak hoe het met  de geestelijke en/of lichamelijk gezondheidstoestand van onze gastheer of -vrouw gesteld is. Dat is altijd afwachten geblazen. We zijn geen heelmeester, maar verlichten in ieder geval (tijdelijk) de eenzaamheid.

Onderstaande weergave is een mix van onze ervaringen, zeg maar gevoelens die we tijdens de ontmoetingen opsnuiven. Dat is precies wat we met de fruitmanden-tour bedoelen.

 

 

MEER DAN  Vitamines voor de toekomst…

Een grijs permanentje steekt net boven de vensterbankplanten uit. De oudere vrouw spiedt naar buiten, naar de BMW die op haar oprit stopt. Ze verwacht hoog bezoek, de Prins komt. Drie heren en een jonge dame stappen uit, allen in deftig zwart gekleed. De mannen zetten hun steek op. De drie veren verraden de Prins. Een van de Oud Prinsen zwaait in het voorbijgaan naar de medebewoners van het huis. Nog even een check van de naam en het huisnummer. Klopt.

‘De carnaval’ komt op bezoek. Daarbij denk je al snel aan feestmuziek en een polonaise. Nee hoor, niets van dat alles. Geen poespas, gewoon een gezellige babbel over koetjes en kalfjes.

Met grote verbazing kijkt de bejaarde dame naar het illustere gezelschap. Met bijna toegeknepen ogen en gezellig lachend neemt ze de grote fruitmand in ontvangst. “Moet ik dat helemaal alleen opeten?” vraagt ze. Mevrouw kijkt vervolgens met grote ogen naar de Prins, zijn steek en veren leiden de blik af. De ceremoniemeester legt fijntjes uit wat de betekenis is van de 3 veren, de scepter en de mantel.

Een bakje leut met kerstkransje en een gevarieerd gesprek volgen. Er komt een oud fotoalbum op tafel. De bladen hebben te lijden gehad onder de invloeden van licht en vocht. Lekkere oude foto’s met gekartelde rand, vervaagd door de tijd. Uit ‘die oudheid’ worden nog kiekjes van carnaval in Raalte tevoorschijn getoverd. “Die zijn gemaakt in De Leeren Lampe, toen Doortje Oosterlaar nog de baas was”, zegt de krasse dame. Dat was nog eens leuk en ze glimlacht spontaan. Daar heb ik ooit mijn man ontmoet.” Even is ze stil…..     Vervlogen tijden dus, maar wel leuk. De meegereisde hofdame bekijkt het album met aandacht en kan af en toe een lach niet onderdrukken. “Liepen ze er in die tijd zo bij..?”, vraagt ze zachtjes aan de voorzitter?

Een uurtje is zo voorbij. Het vertrek nadert, want er staan immers nog meer visites op onze ‘to-do-lijst’. De tour must go on. Ook de prins heeft genoten van dit bezoek aan de krasse, een kiene vrouw. Een dame die hij vooraf helemaal niet kende, maar die door het babbeltje iets dierbaars van zichzelf heeft prijsgegeven.

Bij het afscheid vraagt de Prins vriendelijk of hij ook in dit geval gebruik mag maken van zijn recht om te kussen.

De dame krijgt drie simpele maar gemeende kussen op de wang en neemt afscheid van de Prins. Ze heeft een gezellig uurtje beleefd en daar ging het om. Even op andere gedachten gekomen.

Met een blosje op de wangen zwaait ze het gezelschap uit.

 

Organisatoren en deelnemers aan de fruittour genieten zelf ook volop. Dit is een kleine moeite, maar doet zoveel goeds. Volgend jaar weer.

Reacties